Oplosmiddelresten in composietverpakkingen ontstaan over het algemeen door het gebruik van oplosmiddelen in drukinkt tijdens het productieproces. Veelgebruikte oplosmiddelen zijn bijvoorbeeld tolueen, butanon en ethylacetaat.
《GB9683— 1988 complexe verbindingen worden zelf niet afgebroken, verteerd en opgenomen in het lichaam, en worden daarom beschouwd als een veilig, niet-giftig verpakkingsmateriaal. Door de verwerking, waarbij vaak diverse additieven zoals groeibevorderaars, beschermingsmiddelen en vulstoffen worden toegevoegd, ontstaan er echter problemen met de voedselveiligheid. Synthetisch rubber wordt voornamelijk gewonnen uit aardolieproducten en is samengesteld uit monomeren die via verschillende processen polymere verbindingen vormen. De vrije kleine moleculen in dit rubber kunnen schadelijk zijn voor het menselijk lichaam.
Snelkoppeling
Verpakkingsmachine