ترکیب طبق نظر سازنده برای توسعه صنعت دستگاه‌های توزین مدرن

صنعت دستگاه‌های توزین در کشور ما، صنعتی است که سابقه طولانی در صنایع سنتی و صنایع پایه مهم دارد. در طول سال‌ها، دستگاه‌های توزین مکانیکی در اولویت قرار گرفته‌اند. در دهه 1980، استفاده از دستگاه‌های توزین الکترونیکی و توسعه دستگاه‌های توزین خودکار بزرگ آغاز شد، اما درجه هوشمندسازی آن در مقایسه با محصولات مشابه خارجی، شکاف خاصی دارد. محصولات با محتوای فناوری پایین، موانعی برای ورود به بازار بین‌المللی در چین و دشواری کسب منافع بین‌المللی هستند. در ادغام اقتصادی جهان امروز، چین دیگر قادر به «موانع تعرفه‌ای بالا برای محافظت از صنعت داخلی» نیست، بلکه تنها از طریق انتقال فناوری بین‌المللی، مبادلات فنی بین‌المللی بین جریان‌های سرمایه بین‌المللی، تحرک برای تجهیز شرکت‌های توزین در کشور ما، به بازار بین‌المللی برای محصول به سمت نوسازی است. با پیشرفت نوسازی، بلکه با ساختار تقاضای اجتماعی، تمایل به مصرف، ساختار مصرف و پیشرفت فناوری و تجارت بین‌المللی نیز تغییر می‌کند.

از اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده به اقتصاد بازار در کشور ما، تقاضای اجتماعی و تغییر گرایش مصرف نیز به همراه داشته است. به عنوان مثال، از دهه 1990، شکل فروش در حوزه اقتصاد گردشی در کشور ما تغییر کرد و به تدریج شکل فروش فله‌ای بدون بسته‌بندی جای خود را به «بسته‌بندی» داد. «بسته‌بندی» با تنوع و زیبایی ظاهری و راحتی، مورد توجه بسیاری از مصرف‌کنندگان قرار گرفت. با افزایش تقاضای بازار و تغییر گرایش مصرف، وزن دستگاه‌های تست مانند نوسازی ابزارهای اندازه‌گیری آنلاین به عنوان وسیله اندازه‌گیری بسته‌بندی، توجه بیشتری از سوی بازرگانان و بخش مترولوژی به خود جلب کرد.

این دستگاه توزین خودکار با فناوری پیشرفته و عملکردهای تنظیم خودکار بازخورد منحصر به فرد، مواد شیمیایی ریز را در مواد غذایی، مراکز توزیع لجستیک دارویی و سایر صنایع به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌دهد. در دهه 1970، انجمن کشاورزی ژاپن، دستگاه توزین فلفل سبز را به شرکت‌های مربوطه ارائه داد. در ژاپن، فلفل سبز معمولاً به شکل کیسه‌های بسته‌بندی کمی در سوپرمارکت‌ها عرضه می‌شود، اگر مقدار کمی هر کیسه 120 گرم باشد، رساندن فلفل سبز به 120 گرم کار بسیار دشواری است. از آنجا که وزن یک فلفل سبز سنگین‌تر است و تفاوت آن بیشتر است، کمتر به علاقه مصرف‌کننده مربوط می‌شود و بیشتر به هزینه شرکت مربوط می‌شود. روش سنتی توزین مصنوعی است، یعنی در یک توزین الکترونیکی استاتیک، یک فلفل سبز با جمع شدن یکی به 115 گرم می‌رسد، اگر بخواهیم یک فلفل سبز 5 گرمی پیدا کنیم که به آن اضافه کنیم تقریباً غیرممکن است، باید از 115 گرم به یک فلفل سبز کوچکتر و یک فلفل سبز بزرگتر دیگر اضافه کنیم. اگر وزن بیش از ۱۲۰ گرم یا کمتر از ۱۲۰ گرم باشد، همچنین نیاز به تکرار کار فوق وجود دارد، راندمان توزین بسیار پایین است و دستیابی به وزن هدف (مقادیر کمی) دشوار است. پس از بررسی و مطالعه زیاد توسط کادر فنی، با استفاده از اصل توزین ترکیبی، مشکل توزین فلفل سبز با موفقیت حل شد. برخی از شرکت‌های بزرگ غذایی به عنوان تجهیزات تعیین شده در نظر گرفته می‌شوند. تولید صنعتی و زندگی روزمره امروزی از توزین جدا نیست و با توسعه تولید، بهبود دقت توزین، به ویژه در صنایع بسته‌بندی، مواد غذایی، شیمیایی، دارویی و سایر صنایع، مستلزم داشتن دقت توزین بالا است. با توجه به ساختار مکانیکی، برای تحقق دستگاه توزین با دقت بالا، نه تنها ساختار پیچیده و تکیه‌گاه (تیغه و چاقو) ضعیف و به راحتی در برابر سایش و خوردگی مقاوم است، در محیط کار سخت است، حجم کار تعمیر و نگهداری زیاد است، ضعف بزرگ سرعت توزین پایین، راندمان پایین و عدم سازگاری با نیازهای توسعه تولید است. برای غلبه بر کاستی‌های فوق، در دهه ۶۰ میلادی، نوعی ترازوی الکترونیکی ترکیبی الکترومکانیکی توسعه داده شد که از سه بخش سیستم اهرمی، دستگاه گریتینگ و مدار تشکیل شده است. سیستم اهرمی تحت تأثیر بار، جابجایی و دستگاه گریتینگ، جابجایی را به مدار الکترونیکی تبدیل می‌کند و سیگنال دیجیتال پس از ترکیب با دستگاه دیجیتال، مقدار وزن را نشان می‌دهد. طبق گفته سازنده، این ترازو نسبت به ترازوی اهرمی مکانیکی، دقت بیشتری دارد، استفاده از آن راحت‌تر است، مقادیر وزن به صورت دیجیتال نمایش داده می‌شوند و سیگنال توزین می‌تواند در مسافت‌های طولانی منتقل شود.