Wat we op Interpack 2026 hebben geleerd over de toekomst van verpakkingsautomatisering

Interpack 2026 is officieel afgelopen, maar veel van de gesprekken die in de beurshallen plaatsvonden, zullen de verpakkingsindustrie de komende jaren waarschijnlijk vormgeven.

Dit jaar werd één ding bijzonder duidelijk: verpakkingsautomatisering draait niet langer alleen om het sneller laten draaien van machines.

Steeds meer voedselproducenten richten zich nu op het verbeteren van de algehele productie-efficiëntie, het verminderen van de afhankelijkheid van arbeidskrachten, het stabiliseren van de output en het integreren van het gehele verpakkingsproces.

Vergeleken met voorgaande jaren waren discussies over automatisering aan het eind van de productielijn, secundaire verpakkingssystemen, robotgestuurd palletiseren en geïntegreerde verpakkingslijnen veel prominenter aanwezig op de beurs.

Bij Smart Weigh kregen we de kans om voedselproducenten, verpakkingsingenieurs en fabriekseigenaren uit Europa, Zuidoost-Azië, het Midden-Oosten en Noord-Amerika te ontmoeten. Hoewel elk project anders was, bleken veel van de knelpunten die klanten noemden verrassend veel op elkaar te lijken.

De meeste fabrieken vragen zich niet langer simpelweg af: "Hoe snel is de machine?" In plaats daarvan vragen ze zich af:

• Hoeveel operators kunnen we schrappen?
• Kan de lijn continu blijven draaien?
• Hoe voorkomen we knelpunten na het inpakken?
• Hoe kunnen we ons voorbereiden op toekomstige uitbreiding?
• Kan één leverancier de volledige verpakkingslijn integreren?

Die verschuiving zegt veel over de richting waarin de industrie zich ontwikkelt.

Automatisering breidt zich uit tot buiten de primaire verpakkingsindustrie.

Enkele jaren geleden richtten veel discussies over automatisering zich vooral op primaire verpakkingsapparatuur zoals meerkoppige weegmachines, VFFS-machines, systemen voor voorgevormde zakjes, vulnauwkeurigheid en verpakkingssnelheid.

Die onderwerpen zijn natuurlijk nog steeds belangrijk. Maar op Interpack 2026 viel ons op dat meer fabrikanten aandacht besteedden aan wat er gebeurt nadat de zak klaar is.

Dat omvat productinspectie, het hanteren van zakken, secundaire verpakking, het inpakken in dozen, het palletiseren en het gereedmaken van de producten voor het magazijn.

In veel fabrieken is de primaire verpakkingszone tegenwoordig al sterk geautomatiseerd. Een modern dubbel VFFS-systeem kan gemakkelijk meer dan 120-140 zakjes per minuut produceren. Sommige snelle snacklijnen werken zelfs nog sneller.

Maar zodra de afgewerkte zakken de verpakkingsmachine verlaten, zijn veel fabrieken nog steeds sterk afhankelijk van operators die handmatig producten verzamelen, zakken in dozen rangschikken en dozen op pallets stapelen.

Daar begint het knelpunt vaak.

Verschillende klanten waarmee we spraken, beschreven vergelijkbare situaties: de verpakkingsmachines aan de voorkant van de productie waren snel, maar de handmatige nabewerking kon het tempo niet meer constant bijhouden. Operators raakten overbelast tijdens piekuren, dozen hoopten zich op aan het einde van de transportbanden en productiestops kwamen steeds vaker voor.

Dit is een van de redenen waarom de automatisering van secundaire verpakkingen zoveel aandacht kreeg tijdens de tentoonstelling.

Automatisering aan het eind van de productielijn wordt een steeds belangrijkere investeringsprioriteit.

Een van de sterkste trends die we op Interpack 2026 hebben waargenomen, was de toenemende focus op automatisering aan het einde van de productielijn.

Steeds meer fabrikanten kijken verder dan losstaande apparatuur en beschouwen het gehele productieproces als één samenhangend systeem.

In plaats van afzonderlijke machines te kopen, geven klanten steeds vaker de voorkeur aan geïntegreerde oplossingen die wegen, inpakken, inspectie, secundaire verpakking en palletiseren combineren in één gecoördineerde verpakkingslijn.

 Weighing → Bagging → Inspection → Secondary Packaging → Palletizing

Deze trend was vooral duidelijk zichtbaar bij middelgrote tot grote voedingsmiddelenproducenten die te kampen hadden met personeelstekorten, hogere productiedoelstellingen en een toenemende druk om de operationele efficiëntie te verbeteren.

Arbeidsreductie werd een van de belangrijkste onderwerpen in veel discussies.

Met name in Europa blijven de arbeidskosten en de beschikbaarheid van operators druk uitoefenen op fabrikanten. Verschillende klanten gaven aan dat het werven en behouden van medewerkers voor de verpakkingslijn moeilijker is geworden dan voorheen.

Het gevolg hiervan is dat investeringen in automatisering tegenwoordig vaak meer worden gedreven door operationele stabiliteit op lange termijn dan door louter machinesnelheid.

Veel fabrieken geven nu prioriteit aan:

• minder operators
• lagere handmatige bediening
• stabielere productiestroom
• verminderde uitvaltijd
• eenvoudiger ploegendienstbeheer
• consistente verpakkingskwaliteit

Dat is ook de reden waarom robotgestuurde palletiseersystemen dit jaar zoveel aandacht hebben getrokken.

Secundaire verpakking is niet langer alleen maar "zakken in dozen stoppen".

Een interessante ontwikkeling die we hebben opgemerkt, is dat secundaire verpakkingen zich ontwikkelen van een eenvoudige nabewerkingstaak tot een veel belangrijkere component van het gehele verpakkingssysteem.

Enkele jaren geleden beschouwden veel fabrieken het inpakken van dozen als een relatief eenvoudig proces. Tegenwoordig verandert dat snel.

Moderne voedselproductielijnen omvatten tegenwoordig meerdere verpakkingsformaten, kant-en-klare verpakkingen voor de detailhandel, hogere verpakkingssnelheden, productie van gemengde SKU's en strengere voedselveiligheidsnormen.

Naarmate de productie complexer wordt, moeten ook de secundaire verpakkingssystemen slimmer en flexibeler worden.

Op Interpack 2026 zagen we een toenemende belangstelling voor automatische systemen voor het rangschikken van zakken, robotgestuurde dozenverpakking, slimme transportsystemen, flexibele kartonneeroplossingen en geïntegreerde inspectiesystemen.

Met name voor snacks, diepvriesproducten, koffie en dierenvoeding zijn fabrikanten op zoek naar verpakkingslijnen die zowel snelheid als flexibiliteit bieden.

Zo zijn snackfabrikanten die met twee VFFS-systemen werken bijvoorbeeld op zoek naar geautomatiseerde oplossingen voor secundaire verpakkingen die gelijke tred kunnen houden met de hoge productiesnelheid van zakken, terwijl de kartonbelading stabiel blijft.

Fabrikanten van diepvriesproducten maken zich vooral zorgen over de stabiele verwerking van de zakken in koude en vochtige omgevingen, waar handmatige handelingen onvoorspelbaar kunnen zijn.

Koffiemerken richten zich steeds meer op een hoogwaardige presentatie in de winkel en een strakker ontwerp van de kartonnen verpakkingen voor platte zakken en zakken met vier vakjes.

Fabrikanten van dierenvoeding besteden ondertussen meer aandacht aan flexibele omschakelingen, omdat veel fabrieken tegenwoordig meerdere productvarianten op dezelfde productielijn verwerken.

Deze operationele realiteit stuwt de automatisering van secundaire verpakkingen veel sneller vooruit dan voorheen.

Flexibiliteit wordt net zo belangrijk als snelheid.

Een andere trend die we op de tentoonstelling opmerkten, was de toenemende vraag naar flexibele automatiseringssystemen.

Veel fabrikanten produceren tegenwoordig niet meer slechts één product of één verpakkingsvorm.

Fabrieken moeten tegenwoordig vaak rekening houden met verschillende productformaten, seizoensgebonden verpakkingen, diverse soorten zakjes, kant-en-klare kartonnen dozen en veranderende productieplannen.

Daarom moeten verpakkingssystemen ontworpen worden met het oog op toekomstige flexibiliteit.

Klanten toonden veel meer interesse in modulaire automatiseringsontwerpen, schaalbare productielay-outs, uitbreidbare eindlijnsystemen en snelle productwisselingen.

Fabrikanten willen niet om de paar jaar complete productielijnen vervangen, maar systemen die mee kunnen groeien met de productiebehoeften.

Dit wordt met name belangrijk voor voedingsmerken die plannen hebben voor langetermijnupgrades op het gebied van automatisering.

Klanten zoeken verpakkingspartners, niet alleen machineleveranciers.

Een andere opvallende verandering op Interpack 2026 was de manier waarop klanten de gesprekken over apparatuur benaderden.

Veel gesprekken gingen niet langer alleen over de specificaties van individuele machines.

Fabrikanten wilden echter liever de volledige productieprocessen, lijnintegratie, toekomstige automatiseringsplanning, optimalisatie van de fabrieksindeling en langetermijnproductiedoelen bespreken.

Met andere woorden: klanten zoeken steeds vaker verpakkingspartners die complete productiesystemen begrijpen – en niet zomaar leveranciers die losse machines verkopen.

Tijdens de Smart Weigh-beurs gingen veel discussies over hoe weegsystemen, VFFS-verpakkingen, inspectieapparatuur, secundaire verpakkingen en robotgestuurde palletisering gecombineerd kunnen worden tot één gecoördineerde automatiseringsoplossing.

Deze verschuiving naar kant-en-klare automatiseringsprojecten wordt steeds duidelijker zichtbaar in de hele sector.

Vooruitblik na Interpack 2026

Na een aantal dagen op de beurs te hebben doorgebracht en met fabrikanten uit verschillende markten te hebben gesproken, is één ding heel duidelijk geworden: verpakkingsautomatisering evolueert steeds verder naar volledige systeemintegratie.

De toekomst draait niet alleen om snellere machines.

Het gaat erom verpakkingslijnen te bouwen die beter met elkaar verbonden zijn, flexibeler zijn, minder afhankelijk zijn van arbeidskrachten, gemakkelijker schaalbaar zijn en stabieler zijn gedurende langere productiecycli.

Automatisering aan het eind van de productielijn, secundaire verpakkingssystemen en robotgestuurd palletiseren zullen de komende jaren waarschijnlijk nog belangrijker worden, omdat fabrikanten blijven zoeken naar manieren om de efficiëntie te verbeteren en de operationele druk te verlagen.

Interpack 2026 liet zien dat de industrie zich gestaag in die richting beweegt.

Voor veel voedselproducenten is de vraag niet langer of ze meer van de verpakkingslijn moeten automatiseren, maar hoe snel ze dat kunnen doen met behoud van een stabiele en concurrerende productie.