Η ασφάλεια των συσκευασιών τροφίμων

Το περιεχόμενο των προτύπων υγιεινής συσκευασίας τροφίμων είναι ατελές

(1) Τα υλικά συσκευασίας υγιεινής διατροφής δεν έχουν ενοποιημένο πρότυπο προς το παρόν στην εγχώρια αγορά, δεν έχουν διατυπώσει ενιαία, τυποποιημένη απόδοση των υλικών συσκευασίας υγιεινής διατροφής, και μόνο σε έναν μικρό αριθμό προϊόντων στους τυποποιημένους κανόνες, όπως η εύκαμπτη συσκευασία του GB/T10004 & ndash; 2008 συσκευασίας πλαστικών σύνθετων μεμβρανών, σακουλών, ξηρής σύνθετης ένωσης εξώθησης, «δείκτες υπολειμμάτων διαλύτη στις αντίστοιχες διατάξεις».

(2) Τα περισσότερα από τα πρότυπα υγιεινής των υλικών συσκευασίας τροφίμων δεν εφαρμόζονται προς το παρόν, όλο και περισσότερα είδη συσκευασίας τροφίμων. Για την ανίχνευση υπολειμμάτων διαλυτών, οι διάφορες χώρες εφαρμόζουν τους στόχους των διατάξεων του. Στο GB/T10004 & ndash; 2008 συσκευασίας πλαστικών σύνθετων μεμβρανών, σακουλών, ξηρών σύνθετων υλικών εξώθησης, «οι κύριες διατάξεις στο πρότυπο η ποσότητα υπολειμματικού διαλύτη δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5 mg/m2, αλλά δεν διευκρινίζεται το είδος του διαλύτη, στην περιοχή των 5 mg/m2 για όλα τα είδη ποσότητας διαλύτη, επίσης δεν γίνεται πιο λεπτομερής διαίρεση. Το εθνικό πρότυπο υγείας απαγορεύει επίσης τη χρήση πλαστικών αποβλήτων ως πρώτης ύλης για την παραγωγή πλαστικών δοχείων τροφίμων. Υπάρχει όμως και μεγαλύτερη απόκρυψη της βλάβης, που προέρχεται από βιομηχανικές πρώτες ύλες πλαστικών δοχείων τροφίμων. Για τα πλαστικά δοχεία, το όριο δείκτη προτύπου είναι πολύ χαλαρό, η εθνική επιτροπή προτύπων εργάζεται επί του παρόντος για την ενημέρωση και τη βελτίωση του προτύπου εργασίας.

(3) Τα περισσότερα πρότυπα προϊόντων για τα υλικά συσκευασίας δεν αφορούν μόνο την απαίτηση για την περιγραφή του προτύπου ανίχνευσης υπολειμμάτων διαλυτών, αλλά και την περιγραφή ορισμένων απλών αισθητηριακών δεικτών, όπως το υλικό συσκευασίας δεν πρέπει να έχει ιδιαίτερη οσμή, το υγρό εμποτισμού συσκευασίας δεν μπορεί να έχει ιδιαίτερη οσμή κ.λπ., αλλά δεν υπάρχουν συγκεκριμένες απαιτήσεις ποσοτικών δεικτών. Οι συσκευασίες τροφίμων κατά τη διαδικασία παραγωγής είναι αναπόφευκτες και η ύπαρξη υπολειμματικών διαλυτών. Στην εκτύπωση με γκραβούρα από πλαστικό σύνθετο υλικό και στη διαδικασία ξηρής ένωσης με διαλύτη, πρέπει να χρησιμοποιείται μεγάλη ποσότητα οργανικού διαλύτη όπως τολουόλιο, οξικός αιθυλεστέρας και αιθυλοκετόνη κ.λπ., σύμφωνα με τις απαιτήσεις της διαδικασίας, ο διαλύτης κατά τη διαδικασία παραγωγής θα πρέπει να εξατμίζεται, αλλά για διάφορους λόγους στην πραγματική παραγωγή θα υπάρχει πάντα περισσότερο ή λιγότερο μη πτητικός διαλύτης, γνωστός ως υπολειμματικός διαλύτης. Οι υπολειμματικοί διαλύτες είναι ένας συνδυασμός διαφόρων ειδών διαλυτών. Συνήθως, όταν η περιεκτικότητα σε υπολειμματικούς διαλύτες είναι κάτω από μια ορισμένη τιμή κατωφλίου, η όσφρηση δεν μπορεί να αισθανθεί την ύπαρξή της, αλλά τα υψηλά υπολείμματα διαλύτη μπορούν να αντιληφθούν οι αισθήσεις των ανθρώπων. Όπως το PVC (PVC), η πλαστική μεμβράνη έχει προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις στον καρκίνο στο σπίτι. 《GB9681— 1988 πρότυπο υγείας προϊόντων χύτευσης PVC για συσκευασίες τροφίμων «σε συγκεκριμένη διάταξη, η περιεκτικότητα σε μονομερές βινυλοχλωρίδιο είναι μικρότερη ή ίση με 1 mg ανά κιλό. Μια σύνθεση μονομερούς βινυλοχλωριδίου περιέχεται σε μεμβράνη προσκόλλησης PVC, αφού συμβάλλει στην καρκινογένεση του ανθρώπινου σώματος. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιαπωνία, έχουν απαγορεύσει τη χρήση αυτού του προϊόντος για τρόφιμα. Ενημερώθηκε αρκετές φορές, αλλά κυρίως για να αλλάξει ορισμένες από αυτές τις παραμέτρους. «Τα γεγονότα της μεμβράνης προσκόλλησης και σε όλη τη διάρκεια. Για άλλη μια φορά αποκάλυψαν την καθυστέρηση των σχετικών προτύπων της χώρας μας. Επομένως, το υλικό συσκευασίας τροφίμων για την ανίχνευση υπολειμμάτων διαλυτών για την ανάπτυξη ενός ποσοτικού δείκτη είναι επιτακτική.