Gıda ambalajlarının güvenliği

Gıda ambalajı hijyen standardı içeriği kusurludur.

(1) Sağlık gıda ambalaj malzemeleri için şu anda yurt içinde birleşik bir standart bulunmamaktadır; sağlık gıda ambalaj malzemelerinin performansına ilişkin birleşik, standartlaştırılmış bir düzenleme yapılmamıştır ve yalnızca GB/T10004 – 2008 ambalaj plastik kompozit film, torba, kuru bileşik ekstrüzyon bileşiği gibi esnek ambalajlar için standart kurallarda, ilgili hükümlerde "solvent kalıntısı göstergeleri" gibi az sayıda üründe standart kurallar mevcuttur.

(2) Gıda ambalaj malzemelerinin hijyen standartlarının çoğu günümüzde giderek daha fazla gıda ambalajı çeşidi için geçerli değildir. Solvent kalıntı tespiti için farklı ülkeler, kendi hükümlerinin hedeflerine göre hareket etmektedir. GB/T10004 – 2008 ambalaj plastik kompozit film, torba, kuru bileşik ekstrüzyon bileşiği standardında, solvent kalıntı miktarının 5 mg/m2'den fazla olmaması gerektiği ana hüküm olarak belirtilmiştir, ancak hangi solvent türü olduğu belirtilmemiştir ve 5 mg/m2 aralığındaki tüm solvent miktarları için daha ayrıntılı bir ayrım yapılmamıştır. Ulusal sağlık standardı ayrıca atık plastiğin hammadde olarak plastik gıda kapları üretiminde kullanılmasını yasaklamaktadır. Ancak, endüstriyel hammaddeden yapılan plastik gıda kaplarının zararlarının daha da gizlenmesi söz konusudur. Plastik kap standardı indeks limitinin çok gevşek olması nedeniyle, ulusal standart komitesi şu anda standardı güncellemek ve iyileştirmek için çalışmaktadır.)

(3) Çoğu ambalaj malzemesi ürün standardı, sadece ambalaj malzemesinin kendine özgü bir kokusu olmaması, ambalajın ıslatma sıvısının kendine özgü bir kokusu olmaması gibi bazı basit duyusal göstergelerin tanımlanmasıyla sınırlı değildir; ancak belirli nicel gösterge gereksinimleri ortaya konmamıştır. Gıda ambalajı üretim sürecinde kaçınılmaz olarak artık çözücüler bulunur. Gravür baskı plastik kompozit malzeme ve çözücü kuru bileşik işleminde, toluen, etil asetat ve etil keton gibi birçok organik çözücü kullanılması gerekir. İşlem gerekliliklerine göre, üretim sürecinde çözücünün buharlaşması gerekir, ancak çeşitli nedenlerle gerçek üretimde her zaman az ya da çok tamamen buharlaşmamış çözücü bulunur; bunlara artık çözücüler denir. Artık çözücüler, çeşitli çözücülerin birleşimidir; genellikle artık çözücü içeriği belirli bir eşik değerinin altında olduğunda insanların koku alma duyusu varlığını hissedemez, ancak yüksek çözücü kalıntısı durumunda insanlar bunu algılayabilir. PVC (PVC) plastik ambalajın kanserojen etkisi, yurt içinde büyük yankı uyandırmıştır. "GB9681 - 1988 Gıda Ambalajı PVC Kalıplama Ürünleri Sağlık Standardı"nda, vinil klorür monomer içeriğinin kilogram başına 1 mg'dan az veya eşit olması gerektiği belirtilmiştir. PVC streç filmde bulunan vinil klorür monomer bileşimi, insan vücudunda kanserojen etkiye sahiptir. Avrupa Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya, bu ürünün gıda amaçlı kullanımını yasaklamıştır. Standartlar birkaç kez güncellenmiş, ancak çoğunlukla bazı parametrelerde değişiklik yapılmıştır. Streç film olayları ve genel olarak, ülkemizin ilgili standartlarının yayınlanmasında yaşanan gecikme bir kez daha ortaya çıkmıştır. Bu nedenle, gıda ambalaj malzemelerinde solvent kalıntılarını tespit etmek için nicel bir indeks geliştirilmesi zorunludur.